منتشر شد، اگه خواستی از 
سایت: https://behinafzarco.ir/audio-podcast
بررسی اخبار دنیای فناوری – دوم دی هزار و چهارصد و چهار
اگه نظر یا صحبتی داشتی به ایمیلم (jalalt67@gmail.com) یا تو بخش کامنت های پادکچری که ازش گوش می کنی بفرست
خبر اول: رایانش کوانتومی، حباب هوش مصنوعی را میترکاند؛ ادعای مدیرعامل سابق اینتل
خبر دوم: همجوشی هستهای به روایت تصویر؛ فیلمبرداری بیسابقه از چرخش پلاسما درون توکامک
خبر سوم: پروژه مخفی غولهای تکنولوژی؛ نوزادان بینقص با قد و هوش سفارشی
خبر چهارم: چرا جهان وجود دارد؟
خبر پنجم: اعتراف میلیاردر آمریکایی: اگر جای دیگری به دنیا میآمدم، زندگی فلاکتباری داشتم
نسخه متنی خلاصه شده:
رایانش کوانتومی، حباب هوش مصنوعی را میترکاند؛ ادعای مدیرعامل سابق اینتل
مدیرعامل پیشین اینتل پیشبینی کرده که با ورود رایانش کوانتومی، در کنار محاسبات کلاسیک و هوش مصنوعی یک سهگانه محاسباتی شکل میگیرد که میتواند ساختار کنونی صنعت را دگرگون کند. او معتقد است با بلوغ کامپیوترهای کوانتومی، نقش پردازندههای گرافیکی در یادگیری ماشین کاهش مییابد و بسیاری از سرمایهگذاریهای امروز روی جی پی یوها در بلندمدت بازدهی نخواهد داشت.
این دیدگاه در حالی مطرح میشود که متخصصان متعددی، از جمله مدیرعامل انویدیا، تحقق این جایگزینی را چند دهه دورتر میدانند. نزدیکترین محاسبات، افق ۲۰ تا ۳۰ سال را برای بلوغ واقعی فناوری تخمین میزنند؛ موضوعی که با سرعت فعلی توسعه علمی همخوانی دارد.
فعلا با درنظر گرفتن وضعیت فعلی، بازار هوش مصنوعی مستعد حباب است؛ موقعیتی که در آن ارزش اقتصادی یک محصول یا صنعت فراتر از واقعیت رشد میکند و احتمال سقوط قیمتی وجود دارد. این باعث شده تا وضعیت امروز AI و حباب داتکام اوایل دهه ۲۰۰۰ را با هم مقایسه کنند: در این حالت ممکن است بسیاری از شرکتها شکست بخورند اما زیرساخت و ارزش کاربردی فناوری باقی خواهد ماند.
اما برخلاف داتکام که در زمان شکلگیری هنوز بهطور گسترده استفاده نمیشد، هوش مصنوعی اکنون در زندگی روزمره حضور دارد؛ از مدلهای زبانی و تولید محتوا گرفته تا تحلیل پزشکی و تبلیغات. همین کاربرد واقعی باعث میشود حتی در صورت ترکیدن حباب اقتصادی، فناوری به حیات خود ادامه دهد. بعلاوه هنوز مدلهای کسبوکار پایدار برای AI کاملاً مشخص نیستند و رایگان بودن سرویسها اغلب بهعنوان سرمایهگذاری برای جذب کاربر انجام میشود. همانگونه که اینترنت ابتدا رایگان گسترش یافت و سپس مدلهای درآمدی شکل گرفتند، انتظار میرود هوش مصنوعی نیز به سمت ساخت اکوسیستم تجاری، ارائه خدمات جانبی و کمیسیونمحور رشد کند.
در پایان هرچند رایانش کوانتومی ظرفیت متحولکردن بازار را دارد، این تحول بهسرعت رخ نخواهد داد و بعید است بهزودی جایگزین گستردهی GPU شود. بنابراین، آینده نه نابودی کامل شرکتهای پیشرو، بلکه همزیستی تدریجی و تقسیم وظایف بین فناوریهای کلاسیک، هوش مصنوعی و سامانههای کوانتومی خواهد بود.
همجوشی هستهای به روایت تصویر؛ فیلمبرداری بیسابقه از چرخش پلاسما درون توکامک
یک شرکت بریتانیایی توانسته برای نخستین بار فیلم باکیفیتی از داخل یک راکتور همجوشی هستهای به نام «توکامک» تهیه کند، جایی که پلاسما – گازی فوقالعاده داغ از هیدروژن با دمایی بالاتر از هسته خورشید در میدانهای مغناطیسی قوی معلق نگه داشته میشود. این تصاویر ۱۶ فریم رنگی کمک میکنند تا رفتار پلاسما و تعامل آن با میدان مغناطیسی بهتر درک شود و در طراحی آینده راکتورهای همجوشی به کار رود.
با این حال، این پیشرفت به معنای عرضه سریع برق همجوشی ارزان نیست. مسیر تبدیل همجوشی به انرژی پایدار و اقتصادی هنوز طولانی است. برخلاف شکافت هستهای که انرژی اتمهای سنگین مثل اورانیوم را آزاد میکند، همجوشی هستهای هستههای سبک مانند هیدروژن را به هم میچسباند و انرژی بسیار بیشتری آزاد میکند؛ کاری که خورشید و ستارهها میلیاردها سال است انجام میدهند.
در راکتورهای شکافت هستهای، سوخت میتواند مدت طولانی درون واکنشگر بماند و انرژی پایدار تولید کند، ولی در توکامک، پلاسما باید با دما و میدان مغناطیسی بالا دائماً نگه داشته و پیوسته سوختگیری انجام شود در نتیجه انرژی ورودی فعلی آزمایشات بیشتر از انرژی خروجی است و لحظات تولید انرژی خالص کوتاه و ناپایدارند.
تفاوت دیگر، مهار و تبدیل انرژی تولید شده است. در نیروگاه شکافت، آب ناقل انرژی است و توربینها را میچرخاند، ولی در همجوشی چون پلاسما با دیوارهها تماس ندارد، دیوارهها با فلزاتی مثل لیتیوم پوشیده میشوند تا نوترونهای بتوانند انرژی خود را به حرارت تبدیل کنند و سپس این حرارت به برق تبدیل شود. برخی تحقیقات هم به دنبال تبدیل مستقیم انرژی پلاسما به برق هستند، اما هنوز عملی نشده است.
در مجموع، این فیلمبرداری بیسابقه پیشرفت مهمی در درک رفتار پلاسما و طراحی راکتورهای همجوشی است، اما مسیر همجوشی هستهای تا تولید انرژی پایدار، اقتصادی و جایگزین شکافت هستهای هنوز طولانی و پیچیده باقی مانده است.
پروژه مخفی غولهای تکنولوژی؛ نوزادان بینقص با قد و هوش سفارشی
اخیراً گزارشهایی از پروژهای مخفی در سانفرانسیسکو که توسط سرمایهگذاران سیلیکون ولی پشتیبانی مالی میشود و هدفش ویرایش ژنتیکی جنینهاست منتشر شده. این پروژه، که احتمالا در عربستان اجرایی خواهد شد، قصد دارد نوزادان را قبل از تولد طوری دستکاری کند که علاوه بر پیشگیری از بیماریهای ارثی، ویژگیهایی مثل قد، هوش و رنگ پوست جنین را نیز مطابق سفارش والدین انتخابی کند تغییراتی که دائمی هستند و میتوانند به نسلهای بعدی منتقل شوند.
ویرایش ژن جنین در بسیاری از کشورها ممنوع یا بسیار محدود است، زیرا این فناوری هنوز بیخطر نیست و ممکن است عواقب غیرقابل پیشبینی روی نسلهای آینده داشته باشد. هرچند بعضی شرکتها خدمات غربالگری ژنتیکی ارائه میدهند و ادعا میکنند میتوانند احتمال ویژگیهای مختلف را پیشبینی کنند، اما متخصصان تأکید دارند دانش فعلی ما از ژنوم انسان محدود است و دستکاری ژنها میتواند خطرات جدی به همراه داشته باشد.
البه اگر این فناوری تجاری شود، احتمالا بسیار گران خواهد بود و برای همین فقط طبقه مرفه می توانند از آن استفاده کنند،رفتاری که می تواند نابرابری اجتماعی را تشدید کند و مفهوم طبیعی انسانیت را زیر سؤال ببرد. برخی تحلیلگران این پروژه را آغاز دوران آزمایش قانونی روی انسان یا حتی اصلاح نژاد مدرن میدانند.
عربستان نیز در این میان با مقررات سبکتر و بودجه عظیم نفتی، محیط مناسبی برای اجرای چنین پروژههایی فراهم کرده است، زیرا در آمریکا و اروپا قوانین محدودکننده و طولانی اجازه آزمایش سریع روی انسانها را نمیدهند.
تاریخچه ویرایش ژنتیکی و اصلاح نژادی نشان میدهد که این ایده جدید نیست، از عقیمسازی اجباری در آمریکا در اوایل قرن بیستم گرفته تا پروژههای علمی اخیر در چین که منجر به تولد جنینهای دستکاری شده شد. هرچند اقدامات اخیر رسانهای شدهاند، احتمال دارد پروژههای مشابه در گذشته یا حال هم اتفاق افتاده باشند که عمومی نشده باشند، اما اثرات آنها میتواند نسلهای بعد را تحت تأثیر قرار دهد.
در کل، این موضوع ترکیبی از فناوری پیشرفته، چالشهای اخلاقی و اجتماعی و نگاهی به آیندهای است که ممکن است با سرعت بیشتری نسبت به تصور ما، وارد زندگی واقعی انسانها شود.
چرا جهان وجود دارد؟ راز ماده و پادماده
یکی از بزرگترین سؤالهای فیزیک این است که چرا جهان وجود دارد؟ چرا به جای هیچ، چیزی هست؟
همهچیز از نظریههای پل دیراک شروع شد. او اوایل قرن بیستم پیشبینی کرد ذراتی به نام پادماده باید وجود داشته باشند که رفتاری برعکس ذرات معمولی دارند، تا سال ۱۹۳۲، اندرسون به صورت اتفاقی یک ذره با ویژگیهایی شبیه الکترون اما با بار مخالف پیدا کرد و اسمش را پوزیترون گذاشت. این ذرات وقتی با ماده برخورد میکنن نابود میشوند و انرژی آزاد میکنند
پادماده چیزی مثل نسخه برعکس ماده است: پروتونهای منفی، پوزیترون با بار مثبت و همه جرمها مشابه ماده معمولیاند. اما اگر در آغاز کیهان ماده و پادماده کاملاً برابر بودند، انتظار میرفت بعد از نابودی متقابل، هیچ چیزی باقی نمانده بود، ولی ما همه از مادهایم و جهان هنوز وجود دارد. با یهمین دانشمندان معتقدند که در اولین لحظات پس از بیگبنگ، یک عدم تقارن خیلی کوچک بین ماده و پادماده شکل گرفت و باعث شد ماده بیشتر از پد ماده باقی بماند.
امروز دانشمندان با شتابدهندهها و میدانهای مغناطیسی قوی، پادماده را به صورت مصنوعی تولید میکنند تا ماهیت و رفتار ذرات و پادماده او بهتر درک کنند، و همین مطالعات به فهم مسیری که جهان دبرای رسیدن به نقطه ی امروزی طی کرده بیشتر کمک میکنند.
وارن بافت و واقعیت شانس در موفقیت
اخیراً وارن بافت دذ نامهای اعتراف کرده که بخش زیادی از موفقیتش حاصل شانس بوده. او میگوید اگر جای دیگری، در زمان یا خانواده دیگری به دنیا می آمد، ممکن بود زندگی کاملاً متفاوت و شاید فلاکتباری می داشت.
با اینکه بافت یکی از موفقترین سرمایهگذاران جهان و مالک شرکت برکشایر هاتاوی است، مسیرش نه فقط حاصل هوش و مهارت، بلکه ترکیبی از شانس، محیط، روابط و فرصتهای زمانی بوده.
